Dat de woningmarkt in beweging is, blijkt wel uit de grote hoeveelheden berichtgeving van de laatste tijd. Het aantal woningverkopen stijgt naar een recordniveau, banken hebben moeite met de tijdige afhandeling van de bijbehorende hypotheekaanvragen. Welke (te grote) risico's nemen potentiële kopers eigenlijk en zijn zich hiervan (op de lange termijn) bewust?
Om mij heen hoor ik steeds meer mensen in mijn (naaste) omgeving, die een ander, groter huis willen kopen. Het zoekgebied ligt in het midden van Nederland. Waar er tot voor kort nog keuze genoeg was, begrijp ik van hen dat het nu dringen geblazen is. Potentiële kopers moeten tegen elkaar opbieden, of moeten een bindend bod neerleggen op een X. datum en tijdstip Y.. De hoogste bieder gaat dan met het huis aan de haal. Eén collega vertelde dat zij het huis zó graag wilden hebben, dan zij fors boven de vraagprijs hebben geboden. "Ach, met de huidige rentestand merk je daar toch niet zo veel van.". Daarbij gold - althans in hun situatie - ook nog de voorwaarde dat het bod zonder voorbehoud van financiering en zonder het opstellen van een bouwkundig rapport uitgebracht moest worden. Dat geeft te denken.
Ook sprak ik een buurvrouw, die een soortgelijk verhaal vertelde. Zij waren in de race voor een huis, in een nieuwe wijk die ten noorden van onze wijk ligt. Zij zijn al lang op zoek - vanuit een huurhuis - en visten vaak achter het net, simpelweg omdat er meerdere gegadigden waren en zij telkens net niet hoog genoeg hebben geboden. Dat maakt, zo vertelde zij, dat zij hun grenzen zijn gaan gaan verleggen om toch dat ene droomhuis te kunnen kopen.
Te veel betalen, kopen zonder voorbehoud van financiering, onvoldoende rekening houden met stijgende rente in de nabije toekomst, het bewust verzwijgen van een studieschuld, werkloosheid en/of scheiding. Zo maar een handvol risico's die een belangrijke rol spelen bij het kopen van een huis. Door overhaaste beslissingen is er minder aandacht hiervoor.
Gisteren las ik een nieuwsbericht dat Vereniging Eigen Huis en DAS Rechtsbijstand constateren dat huizenkopers te grote risico's nemen en dat deze partijen hier in toenemende mate vragen over krijgen.
Als ik hier zo over na denk vraag ik mij steeds vaker af of men niet geleerd heeft van de ervaringen in het verleden. Waarom zo overhaast een grote beslissing nemen, die aanzienlijke gevolgen kan hebben als je onvoldoende aandacht hebt voor de risico's? Ik vrees dat ik moet vaststellen dat men er niet, of althans onvoldoende, van heeft geleerd. De bomen lijken weer tot in de hemel te groeien (en die opmerking hoor ik regelmatig letterlijk!). Maar ik ben er - onder andere na het lezen van het boek 'Deflatie in aantocht' - van overtuigd dat deze opleving slechts van tijdelijke aard is. In deze blog maakte ik een 'samenvatting' van dit boek, en stipte ik ook aan hoe wij er tegen aan kijken.
Wat vind jij van de huidige ontwikkelingen op de woningmarkt? Is het een tijdelijke opleving of is het herstel van structurele aard?