Fantástico

Enkele weken geleden schreef ik een blog over het vervullen van mijn wens om samen met zoonlief een voetbalwedstrijd van FC Barcelona te bezoeken. Deze wens bestond al langer en hebben wij heel bewust dit jaar - naast onze doelen - op onze wensenlijst gezet. Afgelopen weekend was het zover! Het was in één woord: fantástico! Of eigenlijk méér dan fantástico!

Wie hier een uitgebreid reisverslag verwacht, kan snel ophouden met lezen :-) Want, dat is niet de essentie die ik met dit blog wil bereiken. De essentie is wel dat ik intens, maar dan ook intens, genoten heb om met zijn tweeën deze beleving te delen.
Natuurlijk, Barcelona is een prachtige stad, met een hele fijne sfeer. De zon die schijnt, de fijne lenteachtige temperatuur. Een boeiende wedstrijd met gepassioneerde toeschouwers. Met niet in de laatste plaats spelers van wereldniveau, die het voetbalspel tot in de fijnste finesses beheersen. En lekker eten, dat kunnen ze daar ook :-)

Maar waar ik nog wel het allermeeste van heb genoten? Van de onbevangenheid van mijn zoon, van zijn oprechtheid, grote dankbaarheid en de intense vrolijkheid (en vele andere expressies) die ik dit weekend veelvuldig op het gezicht van mijn zoon heb gezien. De leuke, grappige, maar ook serieuze gesprekjes. Het samen delen. Het heeft ons beiden zoveel goeds gebracht. Dat merk ik aan alles, óók nu wij weer een paar dagen thuis zijn. Het is een gedeeld moment, een herinnering om nooit, maar dan ook nooit meer te vergeten!

En waar ik altijd heel open ben over de kosten (en ja, het is iets duurder uitgevallen), laat ik dat nu achterwege. Deze beleving was elke cent dubbel en dwars waard! Wat ik dit weekend ook heb geleerd - en dat is wat mij betreft de daadwerkelijke essentie - is dat het samen delen van een beleving, het maken van herinneringen echt onbetaalbaar is! 

Nieuwe uitdaging!

Bijna een jaar geleden schreef ik een blog waarin ik mij afvroeg of ik mijzelf wel genoeg ontwikkel. In deze blog stond ik uitvoerig stil bij mijn persoonlijke achtergrond, gevolgde opleidingen en certificeringen en het pad dat ik de afgelopen bijna 20 jaar op werkgebied heb gelopen. Ik vroeg mij hardop af wat het volgen van een HBO-opleiding - naast mijn werk - mij brengt voor de toekomst. Het betreffende blog lees je hier nog eens rustig terug.

Eind mei schreef ik een vervolg op deze blog. Het volgen van zowel soft skill cursussen en het behalen van hard skill certificeringen, om bij te blijven op zakelijk vlak, vind ik erg belangrijk. Tegenwoordig wordt daarvoor ook wel vaak de term 'een leven lang leren' gebruikt. Dat geldt niet alleen op zakelijk, maar zeker ook op het privévlak. Zo had ik nooit gedacht dat ik duiken zo leuk zou vinden. Inmiddels ben ik drie brevetten verder en is het een serieuze hobby geworden, waarin ik veel rust en ontspanning vind.

Een jaar geleden heb ik - na een workshop leren masseren - een opleiding tot klassiek masseur gevolgd. In mei slaagde ik voor mijn examen.

Ik liep met het idee rond om mij hierin verder te verdiepen door een allround opleiding of in ieder geval een aantal specialisaties te gaan doen. Wel met de gedachte om hier op termijn - naast mijn werk - iets mee te gaan doen. Die wens is er nog steeds, maar de praktijk is weerbarstiger. Het is een vrij beroep en het aanbod is groot. Je moet je kunnen onderscheiden. Daar heb ik wel ideeën over, maar dan nog zal het geen vetpot worden. Deze werkzaamheden zal mijn huidige baan zeker niet kunnen vervangen, als je het vanuit financieel perspectief bekijkt. Dat hoeft ook niet. Tot de ideeën wat concreter zijn geworden, blijf ik vooral veel oefenen in de privésfeer. Modellen genoeg :-)

Wat ook mee speelt is een andere nieuwe ontwikkeling.

Nieuwe uitdaging

Inmiddels werk ik al weer ruim 15 jaar in de ICT als software tester, waarvan de laatste 7 jaar op senior niveau. Een fascinerend, uitdagend en vooral leuk beroep. Maar wel een beroep dat steeds meer de technische kant op gaat (automatiseren van testen). Hiervoor is in toenemende mate kennis van programmeertalen nodig. Hoewel ik zeker de toegevoegde waarde hiervan zie, heb ik gemerkt dat dit niet de weg is die ik wil in slaan richting de toekomst. Het geeft mij te weinig energie.

Dat roept de vraag op waar ik over vijf tot tien jaar (en verder) zou willen staan. Al langer speel ik met de gedachte, naast mijn persoonlijke bovengenoemde ontwikkeling, om mij meer te richten op informatie-analyse en het ontwerpen van oplossingen, zodat klantwensen in het applicatielandschap van mijn werkgever en haar klanten geïmplementeerd kunnen worden. Feitelijk heb ik een groot deel van deze kennis ook nodig binnen mijn huidige vakgebied.

Toen er in het najaar in mijn team één van de twee collega's vertrok, die zich hiermee primair mee bezighouden, ben ik het gesprek aangegaan met mijn manager en het team. Over de voor deze functie gevraagde competenties beschik ik en heb daarnaast veel inhoudelijke kennis van de systemen. Het team was ronduit enthousiast. En mijn manager ook!

De vervolggesprekken met mijn manager over de overstap naar deze nieuwe functie van applicatie consultant verliepen erg positief. Inmiddels heb ik een voorstel voor een ontwikkelplan gemaakt, waarbij deze week de laatste puntjes op de spreekwoordelijke ´i´worden gezet, zodat het management goedkeuring kan geven. Ik verwacht hier overigens geen problemen.

Concreet houdt dit in dat ik de komende maanden twee opleidingen en in het najaar twee aanvullende modules mag volgen. Volgend jaar rond ik de resterende modules af. De kosten worden gedragen door mijn werkgever, zij het dat ik een studieovereenkomst moet tekenen. De dagen dat ik afwezig ben verdelen wij onderling; ik zal dus wel een aantal extra vakantiedagen moeten opnemen. Maar dat staat in schril contrast met de investering die de werkgever doet. Een goede deal dus :-)

Parallel is de vervanging van mijn functie in gang gezet, en hiervoor is inmiddels iemand aangenomen, zodat ik de werkzaamheden - die vanuit de nieuwe functie verwacht worden - kan gaan oppakken (feitelijk doe ik dat nu al 80% van mijn tijd, dat terzijde).
Na het afronden van de eerste twee opleidingen wordt ook de formele overstap naar de nieuwe functie gerealiseerd.

Al met al mag ik in mijn handjes knijpen met de afgesproken voorwaarden en de gemaakte afspraken. Ik blij, mijn werkgever ook. Want, op deze manier kan ik mij zelf verder ontwikkelen en raakt mijn werkgever de inmiddels opgedane kennis van zijn werknemer niet kwijt en kan deze op een ander vlak worden ingezet. Klinkt goed, nietwaar?

Onze WOZ-waarde stijgt explosief

In de afgelopen jaren ontvingen wij rond 24 januari van onze gemeente het nieuwe aanslagbiljet met daarop de WOZ-waarde met op peildatum 1 januari van het jaar ervoor. Dit jaar ontvingen wij deze afgelopen weekend. De WOZ-waarde wordt gebruikt als grondslag voor de vaststelling van de diverse heffingen, zoals afvalstoffen- en rioolheffing.

De laatst vastgestelde WOZ-waarde, met peildatum 1 januari 2015, bedraagt € 202.000,00.
In onze straat zijn er in het afgelopen jaar twee tussenwoningen verkocht. Eén voor € 212.500,00 en de ander voor € 220.000,00. 
Wij hebben echter een hoekwoning. Een conclusie die je dan kunt trekken, is dat de verkoopwaarde toch een stuk hoger ligt, omdat enerzijds het perceel groter is en anderzijds de staat van onze woning aanzienlijk beter is.

Het WOZ-waardeloket, dat sinds dit jaar actief is, geeft ook inzicht in de WOZ-waarde van, uiteindelijk, alle woningen in Nederland. Sindskort is de WOZ-waarde van de huizen in onze gemeente ook te raadplegen. Wat opvalt is dat de WOZ-waarde, met pijldatum 1 januari 2015, van alle hoekhuizen in onze straat - deze zijn qua bouw en oppervlakte identiek - een heel stuk lager ligt; zo rond de € 188.000,00. Het verschil tussen deze WOZ-waarde en de onze is dan zo'n € 14.000,00. De WOZ-waarde van deze huizen met peildatum 1 januari 2016 is nog niet bekend.

WOZ-waarde stijgt explosief

Waar ik zelf een verhoging van de WOZ-waarde had verwacht van een hooguit een paar duizend euro, stijgt deze explosief. De WOZ-waarde met peildatum 1 januari 2016 is vastgesteld op maar liefst € 221.000,00. Een stijging van € 19.000,00 in één jaar tijd. Dat komt neer op een stijging van bijna 10%!

De aanslag voor gemeentelijke belastingen komt precies € 30,00 hoger uit. Dat valt op zich nog mee. Ook heb ik deze nieuwe WOZ-waarde even ingevuld in de gewijzigde voorlopige teruggaaf. Naar verwachting krijgen wij nu bijna € 400,00 minder terug. Dat is natuurlijk een serieus bedrag.

Wel of geen bezwaar

Nu ik weet dat de WOZ-waarde met peildatum 1 januari 2015 van vergelijkbare hoekhuizen in onze straat aanzienlijk lager ligt - waarbij de WOZ-waarde met peildatum 1 januari 2016 fors is gestegen - overweeg ik om bezwaar aan te tekenen. Ik vind het nog al een forse stijging, die hoger is dan de gemiddelde gestegen verkoopprijs in onze regio. Aan de andere kant kun je ook aanvoeren dat de WOZ-waarde van ons huis ten opzichte van de bovengenoemde twee verkochte woningen - die tevens als referentie zijn gebruikt in het taxatierapport van de gemeente - nog relatief laag is.

Als wij ons huis zouden willen verkopen - iets dat wij niet van plan zijn - dan is een hogere WOZ-waarde juist aan te bevelen. Nu wij ons huis niet willen verkopen, is juist een lagere WOZ-waarde gunstig in verband met de gemeentelijke belastingen en de voorlopige teruggaaf.

Zouden jullie bezwaar aantekenen? En waarom wel of waarom niet?

Punt uit!

Naast de ambitieuze financiële doelstellingen voor het aankomende jaar, hebben wij begin dit jaar besloten bewust een aantal wensen op te nemen, die geld kosten en waar geen directe financiële besparing tegenover staat. Maar wel comfort, of het 'maken van dierbare herinneringen'. Eén van deze wensen is een bezoek aan een wedstrijd van FC Barcelona, samen met zoonlief.


Al jaren zetten wij een groot deel van ons inkomen (ruim 40%) apart voor het verlagen van de maandlast door maximaal extra af te lossen op onze aflossingsvrije hypotheek en/of in te leggen op de bankspaarhypotheek, het investeren in onderhoud en het comfortabeler maken van ons huis. Nu is het echt niet zo dat wij op een houtje bijten om dit te realiseren, want er is ook voldoende ruimte voor ontspanning en plezier. Uitgangspunt hierbij is een – in onze ogen – gezonde balans tussen optimaal kunnen genieten van ons (gezins)leven nu en zo veel mogelijk voorbereid zijn op de toekomst. 

Eerlijk is eerlijk, het zoeken naar de juiste balans is soms best moeilijk. Aan de ene kant ben ik apetrots op de behaalde financiële resultaten in de afgelopen jaren. Daar is inzet en vasthoudendheid voor nodig. Het wordt een bepaalde routine, waarbij het steeds lastiger wordt om geld uit te geven aan andere zaken, zoals het maken van dierbare herinneringen. 

Dat gevoel, dat kwam ook deze week weer om de hoek kijken. 

Ik had al langer een leuke voetbalwedstrijd op het oog. Zaterdag 4 februari staat namelijk de wedstrijd FC Barcelona (nummer 3) tegen Athletico Bilbao (nummer 7) op het programma. Een grote kans dat alle grote vedetten dan meespelen. Ook de datum valt gunstig, want maandag moet zoonlief natuurlijk wel gewoon weer naar school.
Vol enthousiasme ging ik op onderzoek uit en stelde een mooie reis samen, en plakte er voor twee tientjes zelfs nog een extra dag aan vast. Totaalprijs van deze reis: € 854,00.
En daar komt dat gevoel weer om de hoek kijken: wat een geld voor een trip van drie dagen (inclusief retourvlucht, twee hotelovernachtingen met ontbijt en tickets voor de wedstrijd). En dat is het ook, als ik het rationeel bekijk. Maar als ik het rationeel blijf bekijken, gun ik het mijzelf (en daarmee mijn zoon) dit niet.
Ik besloot naar mijn gevoel te luisteren: ik ga samen met mijn zoon een heerlijk lang weekend naar Barcelona, wij gaan genieten van de stad én de wedstrijd, genieten van het samen zijn als vader en zoon. Dierbare herinneringen maken, die zowel hij als ik altijd bij ons zullen dragen.

Wij gaan, punt uit!

Extra inleg bankspaarrekening: de stand van zaken (update)

Eind oktober van het vorige jaar schreef ik al een update over een extra inleg in onze bankspaarrekening per 1 februari 2017.

De vraag die nog open stond is of wij de inleg zouden verdelen over de twee bankspaarrekeningen of dat wij deze op één van beide bankspaarrekeningen zouden storten. Wij hebben voor deze laatste optie gekozen.

Wij namen dan ook afgelopen december weer contact op met onze bank met de vraag hoe zij deze extra inleg administratief afhandelen. Wat blijkt? Wij kunnen de extra inleg gewoon overboeken naar een IBAN-nummer van de bank onder vermelding van het term 'extra inleg bankspaarrekening' en het betreffende bankspaarrekeningnummer. Zo gezegd, zo gedaan: op 1 februari a.s. wordt er een bedrag van € 1.500,00 overgeboekt naar de bank.

Gevolgen voor de hoogte van de maandelijkse inleg 

Deze extra inleg op één van de bankspaarrekeningen heeft effect op, onder andere, de hoogte van de maandelijkse inleg. Een plaatje zegt vaak meer dan duizend woorden, reden waarom ik de gegevens van onze bankspaarhypotheek, met twee bankspaarrekeningen (van in totaal € 142.500,00), in de tool van Rentenier heb gezet (let op: er is nu ook nieuwe tool, die nog in bèta is):

Uit het overzicht blijkt dat - als gevolg van de extra inleg van € 1.500,00 - de maandelijkse inleg daalt van € 181,65 naar € 171,69. De bandbreedte ligt op 5,03, ruim binnen de van toepassing zijnde bandbreedte van 1:10, hoewel onze bank inmiddels een bandbreedte hanteert van 1:7.

Dit jaar zetten wij weer - naast de maandelijkse maximale aflossing op onze aflossingsvrije hypotheek - ook weer geld apart voor een extra inleg van € 1.500,00 per 1 februari 2018. Dit bedrag zullen wij dan tegen die tijd storten op de andere bankspaarrekening. 

Eind 2019 eindigt onze rentevastperiode. Tot die tijd rendeert de inleg tegen 4,75% rente. Altijd hoger dan de rente, die je vandaag de dag op een spaarrekening krijgt. Maar let wel: het eenmaal ingelegde bedrag in de bankspaarrekening kan hier niet meer aan worden onttrokken! Dus, je moet het geld er voor hebben gespaard danwel niet op (korte) termijn nodig hebben.

Maken jullie gebruik van de mogelijkheid om extra in te leggen op jouw (bank)spaarhypotheek?